Praca na Śląsku W międzyczasie, we wrześniu 1949, po raz pierwszy pojawił się na Śląsku (który wkrótce miał stać się głównym obszarem jego działalności) i objął funkcję kierownika I Kliniki Chirurgicznej w Zabrzu, do której przez następne lata dojeżdżał z Krakowa. Osobiście zorganizował Klinikę od podstaw i wyodrębnił jej oddziały: chirurgii ogólnej, naczyniowej, dziecięcej i urazowej. Dwa miesiące później, w listopadzie, nadano mu nominację na profesora nadzwyczajnego.
31 grudnia 1950 Dr Gasiński opuścił stanowisko ordynatora obydwu oddziałów chirurgicznych w Krakowie. W roku 1951 raz jeszcze powrócił do Szpitala Dr Anki na Prądniku w Krakowie, by przeprowadzić rewolucyjny na ówczesne czasy zabieg częściowego usunięcia osierdzia z dostępu pozaopłucnowego metodą Brauna. Operacja ta zainicjowała rozwój nowoczesnej kardiochirurgii w Polsce.
Rok później, po konflikcie z prof. Glatzlem, Gasiński zerwał współpracę z Kliniką Chirurgiczną UJ. Zakończyło to okres jego działalności zawodowej w Krakowie.
W 1954 roku I Klinika Chirurgiczna w Zabrzu, którą kierował, została przemianowana na II Klinikę Chirurgii. Utworzono także I Klinikę, której kierownictwo objął jeden z najwybitniejszych uczniów Gasińskiego, Stanisław Szyszko.