Albert z Trapani O.Carm (ur. ok. 1240 w Trapani, zm. 7 sierpnia 1307 w Mesynie) – kapłan, karmelita, nazywany Ojcem Zakonu, święty Kościoła katolickiego, zasłynął jako kaznodzieja na Sycylii.
Życiorys Albert urodził się około 1240 r. z zamożnego florenckiego małżeństwa Benedykta i Giovanny Palizi, które nie mogło mieć dzieci. Para miała złożyć ślub poświęcenia potomstwa Bogu. Po 26 latach modlitwy i oczekiwania urodził im się syn. Ojciec miał szukać dla syna odpowiedniej kandydatki na małżonkę, jednak napomniany przez żonę, która przypomniała złożoną przysięgę, zrezygnował.
Albert wstąpił do klasztoru w Trapani w 1258 r. W początkach życia zakonnego miał być kuszony przez piękną kobietę. Wobec nacisku przełożonych zgodził się przyjąć święcenia kapłańskie. Głosił kazania, afirmując czystość i ubóstwo, które sam gorliwie praktykował. Jego wystąpienia pociągały do katolickiej wiary wielu Żydów. Zasłynął licznymi cnotami i pobożnością, miał nie jeść mięsa, ciągle pościć, spać na posłaniu z chrustu i spędzać długie nocne godziny na modlitwie.
W czasie podróży miał uzdrowić uszkodzony wzrok chłopca, pomagał przy trudnych porodach i chorobach piersi, zbijał wysoką gorączkę, uwalniał opętanych.