W latach 1280-1287 pełnił urząd Prowincjała w Trapani, a w latach 1287-1296 był Prowincjałem w Mesynie. Gorliwie wizytował klasztory, odwiedzając je jedynie z laską w ręce i kawałkiem chleba.
W 1301 r. Robert hrabia Kalabrii otoczył Mesynę pierścieniem wojsk, odcinając miasto od dostaw żywności, zarówno ze strony lądu, jak i morza. Po odprawionej przez Alberta Mszy, statki miały w sposób cudowny przedostać się do portu i w ten sposób uratować ludność przed śmiercią głodową.
Ostatnie lata życia miał spędzić jako pustelnik w Mesynie. Tam też zmarł 7 sierpnia 1307 r.
Kult lewo|mały|Ołtarz św. Alberta w Trapani Po śmierci miał powstać spór pomiędzy duchowieństwem a ludem, który oczekiwał pogrzebu godnego osoby świętej. Po rozpoczęciu mszy requiem, tajemnicze głosy, utożsamione w tradycji z aniołami, miały zaintonować antyfonę "Usta sprawiedliwego głoszą mądrość, a język jego mówi to, co słuszne" (Psalm 37). mały|Albert na obrazie Francesco Curradi W 1309 r. przeniesiono jego ciało z cmentarza w Mesynie do kościoła w Trapani. W 1346 r. w klasztorze w Palermo istniała już kaplica ku jego czci.
Jego kult zaaprobował w 1457 r. papież Kalikst III, co potwierdził w 1476 r. Sykstus IV.
Gorące nabożeństwo do św. Alberta miała Maria Magdalena de’ Pazzi i Teresa z Ávili.