Budynek loży masońskiej Fryderyk pod Złotym Berłem – kamienica, która znajdowała się we Wrocławiu przy ulicy św. Antoniego 10, była ostatnią siedzibą loży masońskiej „Fryderyk pod Złotym Berłem”, skupiającej najwyższe warstwy mieszczaństwa i szlachty Wrocławia i Śląska. Kamienica została niszczona w 1945 roku.
Historia thumb|Sala reprezentacyjna w budynku Loży masońskiej Fryderyk pod Złotym Berłem, 1937 rok W XVIII wieku na posesji nr 10 wzniesiono kamienicę dla hrabiego Gerharda Wilhelma Strattmanna, pełniącego funkcję starosty ziemskiego księstwa wrocławskiego w latach 1714–1726. Była jedną z okazalszych kamienic, które wzniesiono przy tej ulicy. Jej budowa rozpoczęła się około roku 1718. W pierwszej kolejności powstały stajnie mogące pomieścić ponad 20 koni. Ich budowniczym był Christoph Hackner. On też prawdopodobnie wybudował dom Strattmanna. W latach 40. XVIII wieku kamienicę zakupił Paul Heinrich von Loen, który prawdopodobnie dokonał jej przebudowy. W 1749 roku, w wyniku wybuchu wieży prochowej, budynek został poważnie uszkodzony, a wysokość strat została wówczas oszacowana na 7333 1/3 reichstalerów, z kolei straty wyposażenia na 4666 2/3 rtl.