Budynek został zniszczony w 1945 roku.

Po II wojnie światowej w miejsce budynku wzniesiono blok mieszkalny.

Architektura Zaprojektowany przez Langhansa budynek loży wkomponowywał się w istniejącą już zabudowę i sąsiednie działki, pozostawiając jedynie niewielki aneks przeznaczony na ogród. Po stronie wschodniej i południowej znajdowało się wąskie skrzydło zbliżone do odwróconej litery „L”, pełniące funkcje gospodarcze. Po stronie zachodniej budynek był zestawiony z dwóch połączonych ze sobą brył: pierwsza miała zarys czworoboku wydłużonego na osi północ-południe, ograniczonego dziedzińcem, druga miała prostokątny kształt, poszerzony od południowej strony o trójboczny ryzalit. Dziedziniec, prócz funkcji komunikacyjnej, pozwalał na doświetlenie pomieszczeń ulokowanych w otaczających go skrzydłach. Wnętrza budynku Langhans zaprojektował, wzorując się na włoskich antycznych willach, których układ architekt studiował podczas podróży artystycznej po Włoszech w latach 1806–1808.