Do „pokoju organów” przylegała również obszerna i wysoka na półtorej kondygnacji „sala reprezentacyjna” („Festsaal”). Sala miała wysokość siedmiu metrów i była oświetlana wysokimi oknami oraz małymi okienkami pod stropem. Dłuższe ściany były artykułowane rytmicznie rozłożonymi parami pilastrów korynckich, które wspierały wydatne belkowanie, na którym z kolei umieszczono w podobnym rytmie pilastry jońskie. Południowa część tego pomieszczenia podniesiona była o trzy stopnie i zamknięta łukiem koszowym. U dołu stał tron mistrza. To szczególne miejsce dodatkowo było podkreślone parą korynckich kolumn i półkolistym oknem, które razem tworzyły motyw serliany. W ścianie północnej sali znajdowało się wejście. Całość wnętrza nakrywała kopuła z gwiazdami i z sześcioramienną gwiazdą w centrum. Dekoracja wnętrza, jak i kapitele kolumn utrzymane były w charakterze egiptyzującym.
Uwagi
Przypisy Bożena Grzegorczyk, Uwag kilka o wrocławskim wolnomularstwie i siedzibie loży „Fryderyk pod złotym Berłem”, Quart Nr 1(27)/2013. Wrocławska Loża wolnomularska „Fryderyk pod złotym berłem” w świetle materiałów archiwalnych przechowywanych w Archiwum Państwowym we Wrocławiu.
Bibliografia
Kategoria:Budynki przy ulicy św. Antoniego we Wrocławiu Kategoria:Loże wolnomularskie Kategoria:Zniszczone obiekty budowlane we Wrocławiu