Zlokalizowanie zjazdu świadczyło o znaczeniu zarówno miasta jako ośrodka żydowskiego w regionie, jak i roli chasydyzmu. W okresie 1802–1817 istniało kółko maskilów, zorganizowane przez Tuwję Federa i rabina Jehoszuę Reszla z Chełma. Z czasem Berdyczów stał się jednym z większych ośrodków handlu na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Żydzi skupiali w swych rękach większość prowadzonych w mieście interesów. Miasto było w związku z tym, atrakcyjnym miejscem dla nowego żydowskiego osadnictwa i ich liczba stale rosła. W 1787 roku było ich 1514, posiadali 360 domów. W 1789 roku na 2460 mieszkańców 1951 było Żydami. Ale już w pierwszej połowie XIX wieku było tu 25000 Żydów. 3000 spośród nich było kupcami, a 4000 rzemieślnikami: krawcami, kamieniarzami, zdunami, stolarzami, jubilerami, kowalami itd. W 1861 roku żydowska społeczność wzrosła w Berdyczowie do 46 683 osób. Była to wówczas druga pod względem liczebności żydowska wspólnota w Rosji.