Zamek Scaligerich w Malcesine (wł. Castello Scaligero) – zamek obronny w mieście Malcesine we Włoszech, na wschodnim brzegu jeziora Garda. Wznosi się na niewysokim, skalistym przylądku wychodzącym w wody jeziora Garda. Pierwszy gród obronny został w tym miejscu zbudowany przez Longobardów krótko po ich wkroczeniu na tereny Italii w latach 60. VI wieku. Zburzony przez Franków w 590 roku, podczas trzeciej wyprawy króla Childeberta II, został później odbudowany i w 806 roku gościł króla Longobardów Pepina. Decyzją króla Karola Wielkiego w 887 roku zamek wszedł w skład marchii Werony. Po najeździe Madziarów w roku 899 został później ponownie umocniony, a leżące obok miasto – otoczone murami obronnymi.
W 1277 roku zamek przejął Alberto I della Scala, który był już wówczas władcą Werony. Zamek pozostawał we władaniu Scaligerich do 1387 roku. Na skutek znacznej przebudowy, dokonanej przez tę rodzinę, obiekt od tego czasu nazywany jest „zamkiem Scaligerich”.