„Samson” (nazwany tak jeszcze w Wielkiej Brytanii na cześć Szkocji) należał właśnie do grupy trzech normalnotorowych lokomotyw parowych (obok „Herculesa” – biorącego miano od Anglii – i „Johna Buddle’a” – nazwanego imieniem wyżej wspomnianego – pierwotnie określanego jako „Hibernia” na cześć Irlandii), które miały zostać wyprodukowane – pierwszy egzemplarz do sierpnia 1838, kolejne dwa do kwietnia 1839 – przez Hackwortha w brytyjskim New Shildon (za cenę ok. 10 tys. dolarów każda) dla obsługi kopalni „Albion”, będącej własnością GMA ; . Testy pierwszej lokomotywy Hackworth przeprowadził w sierpniu 1838, a kolejnych dwóch (nad którymi prace trwały w listopadzie 1838) na początku roku następnego, by (po załadunku nadzorowanym przez Davida Burna) w końcu wszystkie trzy lokomotywy zostały w ciągu sześciotygodniowego rejsu w ładowniach (należącego do Roberta Rayne’a) brygu „Ythan” przetransportowane w częściach (pod opieką zakontraktowanych przez Buddle’a: maszynistów George’a Davidsona i George’a Greatheada oraz brygadzisty u Hackwortha – Johna Stubbsa) przez Ocean Atlantycki z Newcastle-upon-Tyne (skąd wypłynęły w połowie kwietnia 1839) do Pictou, gdzie dotarły 27 maja tego roku: błędna data przybycia do Pictou – 27 maja 1838; ; ; ; ; ; ; ;