Tadeusz Findziński (ur. 31 lipca 1911, zm. 26 stycznia 1987) – polski dyplomata, malarz, kolekcjoner, żołnierz. Ambasador w Holandii (1951–1957), Wietnamie Północnym (1960–1963) i Socjalistycznej Federacyjnej Republice Jugosławii (1967–1971).
Życiorys Syn LudwikaUchwała Rady Państwa z dnia 20 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych ().. W 1930 ukończył III Liceum Ogólnokształcące w Sosnowcu. Był studentem architektury na Politechnice Warszawskiej oraz Akademii Sztuk Pięknych.
W czasie okupacji żołnierz Gwardii Ludowej, działający pod pseudonimem „Olek”. Pełnił funkcję pomocnika Szefa Sztabu w stopniu podporucznika. Brał m.in. udział w zamachu na „Café Club” w 1942. Wchodził w skład kierownictwa Polskiej Partii Robotniczej oraz Polskiego Komitetu Antyfaszystowskiego. Był więziony w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie; był członkiem obozowego ruchu oporu.
W 1945 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pełnił funkcję chargé d’affaires w Rumunii (ok. 1949). Pełnił funkcję ambasadora w Holandii (1951–1957), Wietnamie Północnym (1960–1963) i Socjalistycznej Federacyjnej Republice Jugosławii (1967–1971). Należał do koła Polskiego Związku Łowieckiego w MSZ.