Poza pierwotnym wystąpieniem na ten temat z 1852 Brigham powoływał się na Smitha, wspominając o teorii Adama-Boga przynajmniej siedmiokrotnie od 1860, po raz ostatni niedługo przed swoją śmiercią. Również Helen Mar Kimball, jedna z pluralistycznych żon Josepha Smitha, twierdziła, że rzeczywistym autorem teorii Adama-Boga miał być nie Young, a sam założyciel mormonizmu. Jako córka wspominanego wyżej Hebera C. Kimballa może jednak być niezbyt wiarygodnym źródłem. Na poparcie swoich twierdzeń przywoływała niemniej przemowy Smitha z sierpnia 1839, października 1840 oraz kwietnia 1844.
Obecna pozycja doktrynalna thumb|Heber C. Kimball, pierwszy doradca w Pierwszym Prezydium Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich między 1847 a 1868. Przypisuje mu się przynajmniej częściowe autorstwo teorii Adama-Boga Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, największa denominacja wchodząca w skład tej tradycji religijnej, naucza jednoznacznie, że cześć należy się Bogu Ojcu, w imię Syna, za pośrednictwem Ducha Świętego. Doktryna umieszcza Adama w przynależnym mu miejscu – jako Michała Archanioła w preegzystencji, pierwszego człowieka oraz przewodniczącego wyższego kapłana podlegającemu Jezusowi Chrystusowi w życiu ziemskim.