Problemy w funkcjonowaniu Intendentury thumb Przez cały okres funkcjonowania Intendentury w warunkach wojennych, borykała się ona z niedoborem kadr oraz kwalifikacjami zatrudnionego w niej personelu. Na początku 1919 odpowiednie kwalifikacje zawodowe posiadało około 20% oficerów zajmujących stanowiska intendentów, a wśród oficerów i urzędników gospodarczych było ich około 25% . Intendentura miała ogromne kłopoty z bieżącym zaopatrzeniem wojsk w żywność, paszę, umundurowanie. Wynikało to z braku zasobów krajowych oraz dużych trudności z zakupami zagranicznymi. Problem tkwił także w chronicznym niedoborze środków finansowych przydzielanych związkom operacyjnym, taktycznym i oddziałom na zakupy prowiantu w miejscach pobytu. Wystawianie kwitów rekwizycyjnych spotykało się z oporem miejscowej ludności. Ogromnym problemem był system dostaw zaopatrzenia do magazynów związków operacyjnych i związków taktycznych oparty na transporcie kolejowym i dalej na transporcie konnym na niższych szczeblach organizacyjnych wojska. W dywizji piechoty winno funkcjonować 6 kolumn żywnościowych, składających się każda z 55 wozów. Z reguły były one jednak mniej liczne. Braki aprowizacyjne powodowały zmniejszanie racji żywnościowych żołnierzy i paszy dla koni. Wojsko odczuwało wielkie problemy z umundurowaniem, bielizną osobistą i obuwiem.