Oba dzieła przetrwały w rękopisie w zbiorach rodziny.

W okresie I wojny światowej publikował w prasie polskiej w Kijowie własne trawestacje hymnów Rigwedy, którym starał się nadać charakter prasłowiański. Ich zbiór zachował się w maszynopisie w jego spuściźnie w Bibliotece Jagiellońskiej.

Przetłumaczył Chanson d'automne Paula Verlaine'a jako Jesień w 1898. Był autorem trzech oddzielnie wydanych publikacji publicystycznych: W ogniu walki, Zdanie Warszawy, O pochodzie na Wawel, część swoich szkiców i artykułów krytycznych wydał w tomie Maski życia.

Znaczna część jego prac, w tym wybór wierszy i przekładów poetyckich, pozostała niewydana, co było powodem docinków ze strony Adolfa Nowaczyńskiego. Publicystyka antysemicka Pieńkowskiego, obejmująca paszkwile i pamflety, zyskała mu porównanie z Louisem-Ferdinandem Célinem. Czesław Miłosz dostrzegał w jego przywiązaniu do formalnego rytmu w poezji „grunt pod społeczne programy”.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Siedlce 1448–1995 pod red.