Przez granicę głównie odbywały się transporty towarowe. W pierwszych latach po I wojnie światowej transgraniczny ruch pociągów nie był regularny. Sytuacja unormowała się w połowie lat 20. W Zahaciu odprawiano m.in. wagony ze śląskim węglem, żelazem, maszynami czy produktami metalowymi eksportowanymi do Sowietów. Ze wschodu przyjmowano w większości puste wagony. Eksport zmniejszył się w latach 30. po industrializacji ZSRR.
Od 1939 17 września 1939 roku, po rozbiciu pobliskiej strażnicy KOP „Zahacie”, stacja znalazła się pod okupacyjnym zarządem sowieckim. W 1940 roku do Zahacia i Farynowa doprowadzano składy normalnotorowe z deportowanymi Polakami. Na tych stacjach komunistyczni funkcjonariusze przepędzali wysiedleńców do wagonów szerokotorowych, którymi osoby te jechały dalej, w głąb ZSRS. Po wojnie przyłączono te tereny do Związku Radzieckiego i stacja utraciła nadgraniczny charakter.
Z okresu polskiego do czasów współczesnych zachował się na stacji reper z wizerunkiem Godła Rzeczypospolitej Polskiej z 1919 roku. Został on zlikwidowany podczas prac remontowych w 2016 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w rejonie głębockim Kategoria:Dawne polskie przejścia graniczne ze Związkiem Radzieckim