Wiele z etyk aretaicznych (w szczególności etyki starożytne czy religijne) ma charakter esencjalistyczny, traktując pewną listę cnót oraz dobre życie, do którego prowadzą, jako jasno zdefiniowane, niezmienne i uniwersalne. Od starożytności formułowano listy i katalogi cnót, próbowano je definiować czy ustalać ich wzajemne relacje. Esencjalizm ten był przedmiotem współczesnej krytyki filozoficznej i doprowadził do prób sformułowania odmiennych koncepcji cnót (np. funkcjonalnych) nie związanych jednoznacznie z jedną, jasno zdefiniowaną koncepcją dobrego życia.
Historia Etyka cnót była dominującym rodzajem zachodnich teorii etycznych w starożytności i średniowieczu. Opierała się na niej również klasyczna etyka chińska (Konfucjusza i Mencjusza). Pomiędzy koncepcjami starożytnymi, a średniowiecznymi istnieje wyraźna ciągłość historyczna, choć chrystianizacja cnót starożytnych wiązała się czasami z radykalną zmianą treści poszczególnych cnót.