Ernst Borchert (ur. 14 sierpnia 1910 w Gdańsku Brzeźnie, zm. 25 lipca 1993 w Monachium) – niemiecki ksiądz katolicki, kapłan archidiecezji gdańskiej, profesof teologii fundamentalnej Uniwersytetu w Monachium.
Życiorys Ernst Borchert przyszedł na świat 14 sierpnia 1910 roku w rodzinie nauczyciela Juliusza Borcherta i Johanny z d. Brachvogel. Został ochrzczony po dwóch tygodniach, 28 sierpnia, w kościele Najświętszego Serca Jezusowego w Gdańsku-Wrzeszczu. W 1923 roku w tym samym kościele przyjął sakrament bierzmowania z rąk administratora apostolskiego Wolnego Miasta Gdańska Edwarda O’Rourke. Maturę uzyskał 19 lutego 1929 roku w Gimnazjum Miejskim w Gdańsku (Städtisches Gymnasium zu Danzig). Następnie rozpoczął studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Braniewie, gdzie w tym czasie funkcję rektora pełnił jego wuj Eugen Brachvogel. Ukończył tam jednakże tylko jeden semestr, po czym przeniósł się na studia teologiczne na Uniwersytecie w Monachium. Tam już po czterech latach, w 1933 roku, obronił pracę doktorską z filozofii pt. Die Lehre von der Bewegung bei Nocolaus Oresme („Nauka o ruchu u Mikołaja Oresme”). Następnie 13 kwietnia 1936 roku otrzymał w katedrze we Freising święcenia kapłańskie z rąk kardynała Michaela von Faulhabera. W 1937 obronił drugi doktorat z teologii na tej samej uczelni.