W latach 1947–1949 był tam profesorem teologii fundamentalnej, a od 1949 roku zajął się badaniami naukowymi, był autorem wielu prac naukowych. Współpracował m.in. przy redagowaniu Lexikon für Theologie und Kirche, a także położył duże zasługi przy doprowadzeniu w 1976 roku do finału procesu beatyfikacji rekluzy z Kwidzyna – bł. Doroty z MątowówZygmunt Iwicki Bedeker Oliwski część I, s. 49–53.
Ernst Borchert zmarł w niedzielę 25 lipca 1993 roku w Monachium. Pochowany został na Cmentarzu Leśnym w Monachium (Münchener Waldfriedhof).
Krewni Ernst Borchert miał dwóch braci – Hansa i Friedricha. Hans był lekarzem psychiatrą, a od 1958 roku do śmierci w 1981 roku dyrektorem Szpitala Okręgowego w Ratyzbonie w Bawarii; natomiast Friedrich Borchert (1925–2006) był autorem książek o historii Prus „Burgenland Preußen“ (1987), „Burgen, Städte, Deutsches Land“ (1991). Ernst Borchert był też siostrzeńcem regensa seminarium duchownego w Braniewie Eugena BrachvogelaZeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands, Zeszyt 85, Braunsberg 1943.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy duchowni katoliccy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Leśnym w Monachium