Przedżołądek nie odbiega rozmiarami od gardzieli lub jest od niej krótszy.
Ciało pozbawione jest pozrastanych segmentów w przedniej części oraz pasm rzęsek. Parapodia są jednogałęziste, każde zaopatrzone w cirrus (wąs) grzbietowy i brzuszny. Cirrusy grzbietowe są długie, nitkowate, mogą być gładkie lub pomarszczone, jednakowej długości lub naprzemiennie nieco dłuższe i nieco krótsze. Nie występują przy nich brodawki (papille subcirralne). Cirrusy brzuszne są dobrze wyodrębnione, niezrośnięte z płatami parapodialnymi, osadzone nasadowo. Cirrusy brzuszne przednich chetigerów są nabrzmiałe i wskutek tego mniej lub bardziej kuliste, co stanowi autapomorfię rodzaju. Szkielet osiowy parapodiów stanową wyprostowane, spiczasto zwieńczone i zwykle wystające z płatów parapodialnych acikule. Przed nimi leżą płaty przedszczecinkowe (prechetalne). Heterogomficzne szczecinki złożone na parapodiach mają formę falcigerów o blaszkach zwykle dwuzębnych, aczkolwiek u niektórych gatunków część szczecinek złożonych ma blaszki jednozębne. Oprócz nich na niektórych parapodiach tylnej części ciała występują grzbietowe i brzuszne szczecinki proste, najczęściej o dwuzębnych blaszkach, ale u pojedynczego gatunku stwierdzono grzbietowe szczecinki proste o formie nitkowatej z jednozębną blaszką.