Podrodzina Siinae znana jest od eocenu dzięki inkluzjom w bursztynie bałtyckim należącym do rodzaju Electrosia.
W kulturze thumb|Indonezyjski znaczek pocztowy ze Sia ferox Anglojęzyczna nazwa zwyczajowa Jerusalem crickets (świerszcze jerozolimskie) nie pochodzi wprost od nazwy miasta, a owady te nie występują na Bliskim Wschodzie. Wywodzi się od slangowego wykrzyknika „Jerusalem!” używanego przez amerykańską młodzież w XIX wieku. Wyraz „cricket” (świerszcz) również pełnił w tym slangu rolę wykrzyknika.
Hiszpańskojęzyczne nazwy ludowe tych owadów używane w Stanach Zjednoczonych i Meksyku to niña de la tierra (dosł. „dziecko ziemi”) oraz cara de la niña (dosł. „twarz dziecka”). Nawahowie w swoim języku określają przedstawicieli Stenopelmatidae mianem wo se c’ini or rositsini (dosł. „czaszkowy owad”) lub yo sic’ini (dosł. „piaskowy świerszcz”). Najlepiej znany im gatunek to Stenopelmatus fuscus nazywany c’ic’in lici (dosł. „czerwona czaszka”) i pojawiający się w jednej z pieśni religijnych, znanej w anglojęzycznej literaturze jako Hail Chant.
Ważną rolę prostoskrzydłe te odgrywają w kulturze Indian Hopi. W ich języku zwane są S´ös`ööpa. Na ich wyglądzie wzorowane są rozmaite figurki kaczynów zwane katsintithu.
Przypisy
Kategoria:Stenopelmatidae