Witold Skuratowicz (ur. 15 września 1907 w Baku, zm. 19 listopada 1979 w Warszawie) – polski dyplomata, arabista, reprezentant PRL w Sudanie (1958–1960) i Libanie (1960–1965).
Życiorys Syn Ignacego, farmaceuty i właściciela apteki oraz Stanisławy z Kowalskich, działaczki społecznej, organizatorki tajnego nauczanie języka polskiego i historii na terenie dzisiejszej Ukrainy. W 1911 rodzina przeniosła się do Kijowa.
W 1920 w czasie wojny polsko-bolszewickiej Witold Skuratowicz opuścił Kijów. Kształcił się w gimnazjum w Bydgoszczy. W 1928 zdał maturę w Pińsku. Jego ojciec pracował tam jako farmaceuta, a matka uczyła w gimnazjum. Po odbyciu służby wojskowej (1928--1929) studiował od 1933 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Wydziale Nauk Ekonomiczno-Społecznych Wolnej Wszechnicy Polskiej, gdzie uzyskał absolutorium (1937). Należał wówczas do Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej (ZPMD) oraz Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. Później był członkiem Związku Seniorów Organizacji Młodzieży Narodowej. W 1937 rozpoczął pracę w Spółdzielni Pracy „Grupa Techniczna”, którą założyli jego koledzy z ZPMD oraz działacze Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”.