Andrzej Władysław Wołowski (ur. 1843, zm. 12 maja 1912 w Warszawie) – powstaniec styczniowy, pułkownik armii francuskiej, wydawca, pisarz, właściciel Salonu Sztuki w Warszawie.

Życiorys Urodził się w 1843. Był synem Hieronima, mecenasa. Miał brata Bronisława i siostrę. Kształcił się w Warszawie.

Brał udział w powstaniu styczniowym w 1863. Po upadku zrywu niepodległościowego w stopniu porucznika udał się na emigrację do Francji. Trafił do Paryża pod opiekę swojego stryja, Ludwika Wołowskiego, sprawującego stanowisko ministra i członka senatu. W II Cesarstwie Francuskim został naturalizowany. Zaprzyjaźnił się Léonem Gambettą, Julesem Ferrym, Ernestem Picardem. Przez pewien czas przebywał w Nancy. Z uwagi na doświadczenie wojskowe został przyjęty do armii francuskiej i w stopniu pułkownika uczestniczył w wojnie francusko-pruskiej 1870-1871. Brał udział w bitwie pod Sedanem (1-2 września 1870). Służył w charakterze komendanta. W 1870 w Épinal zredagował projekt powołania pospolitego ruszenia celem odparcia najazdu pruskiego. Dowodził korpusem Wogezów, potem to naczelnictwo odstąpił komendantowi Bourras, a sam sformował oddział ochotniczy, na czele którego walczył z prusakami. Po niepowodzeniu wojny opracował projekt Reformy kawalerii francuskiej, wykorzystany przez właściwego ministra francuskiego.