Był autorem wydanej w 1893 publikacji pt. Une page dhistoire: campagnes de 1870-71 et 18., dotyczącej wojny francusko-pruskiej z 1870-1871 i wspomnianego projektu pospolitego ruszenia. Napisał też dzieła Le colonel Bourras, Le corps Franc des Vosges.

Po zawarciu pokoju zamieszkał wraz z bratem Bronisławem w Wiedniu, gdzie wydawał dziennik wolnościowy pt. „Messager de Vienne”. W latach prezydentury swojego znajomego Julesa Grévy’ego (1879-1887) był wydawcą dziennika politycznego „Echo de France", drukowanego jako pismo półurzędowe do 1888. Następnie mianowano go delegatem kontroli pożyczki państwowej rządu francuskiego na San Domingo. Pełnił tam stanowisko dyrektora urzędu celnego (według innych wersji pracował tam w charakterze generalnego poborcy). Założył tam plantację kawy, zniszczoną po nadejściu orkanu. Tam też ożenił się nieszczęśliwie. Według jednej wersji przebywał w Sawanie do 1896. Według innej relacji powrócił do Francji po objęciu prezydentury przez Sadiego Carnota tj. w 1887.