Jana Korkozowicza, inna grupa wyprowadzona z Włodzimierza przez mjr. Kiełkowskiego dołączyła do odtworzonego 43 pułku piechoty XIII Brygady Piechoty. Oba pododdziały walczyły w Kombinowanej Dywizji gen. bryg. Wołkowickiego w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim. Większość artylerzystów z ośrodka, która nie chciała zostać zdemobilizowana dołączyła do dywizjonu artylerii pieszej mjr Mrówczyńskiego, dywizjon poprzez Uściług przeprawił się na zachodni brzeg Bugu docierając do wsi Bereźnica na północ od Horodła. Tu do dywizjonu przybył płk Jasiński z rozkazem powrotu do Włodzimierza, gdyż wojska sowieckie się wycofały. Na wschodni brzeg powrócili zwiadowcy konni dywizjonu i część taboru oraz oddział pieszy, którzy po walce z dywersją ukraińską dostali się wkrótce do niewoli sowieckiej. Część taboru i niewielka część piesza dywizjonu, 20 września na wieść o kłamliwym rozkazie przełożonych i losie żołnierzy płk. Tunguz-Zawiślaka pomaszerowała w kierunku południowym. Niewielkie grupy żołnierzy np. pluton artylerii por.