Wtedy też z nieznanych przyczyn książę wielkopolski zrezygnował z pretensji do Małopolski na rzecz Wacława, który mając wreszcie solidną podstawę prawną – ruszył na czele armii do Krakowa. Opór władcy czeskiemu zdecydował się stawić rządzący w Sandomierzu Władysław Łokietek, jednak wobec olbrzymiej przewagi militarnej Przemyślidy musiał w sierpniu 1292 r. pod Sieradzem nie tylko zrezygnować z praw do Małopolski, ale wraz z bratem Kazimierzem II złożyć hołd lenny z ziem składających się z Sieradza, Łęczycy i Brześcia Kujawskiego. Władzę Wacława nad Małopolską, żeniąc się z siostrą Przemyślidy – Kunegundą, uznał również książę mazowiecki Bolesław II.
thumb|200px|Pieczęć majestatyczna Wacława II z 1292
Sytuacja w Polsce była daleka od stabilności. W celu jej opanowania 1 września 1291 Wacław II wystawił w Litomyślu na ręce przedstawicieli panów krakowskich, z biskupem Pawłem z Przemankowa na czele, przywilej. Były to gwarancje dla rycerstwa ziem krakowskiej i sandomierskiej, które miały na celu zachowanie dawnych i racjonalnych praw, zwyczajów oraz wolności. Wacław II gwarantował m.in. wypłacanie żołdu rycerzom według starego zwyczaju oraz nienakładanie nowych podatków.