Gustaw Wilhelm Geyer, także Gustaw Geyer junior (ur. 26 stycznia 1887 w Łodzi, zm. 27 października 1968 w Gliwicach) – łódzki fabrykant, działacz gospodarczy. Syn Gustawa Geyera.
Życiorys Ukończył studia na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie. W rodzinnym przedsiębiorstwie założonym przez Ludwika Geyera w Łodzi był dyrektorem do spraw technicznych. W 1914 był członkiem Głównego Komitetu Obywatelskiego w Łodzi, który w trakcie pierwszej wojny światowej zajmował się administracją miejską po ewakuacji Rosjan, do czasu pojawienia się administracji niemieckiej. Należał do zarządu spółki akcyjnej „Dalba”, mającej wyłączność na import rosyjskiej bawełny. W 1938 był wiceprezesem zarządu Związku Przemysłu Włókienniczego w Polsce.
W 1939 był współzałożycielem, wraz z bratem Robertem, Komitetu Pomocy Polskim Więźniom Radogoszcza. Komitet zajmował się zaopatrywaniem więźniów w żywność, leki oraz odzież. 12 grudnia 1939 został aresztowany kuzyn Gustawa, Karol Geyer. W związku z zaistniałą sytuacją u komendanta wojskowego Łodzi interweniował Robert Geyer. W konsekwencji został on aresztowany przez Gestapo i zastrzelony. Przyczyniło się to do dalszych represji wobec rodziny Geyerów – Gustaw Geyer otrzymał zakaz wstępu na teren rodzinnej fabryki. Sytuacji nie zmieniło podpisanie przez niego volkslisty kategorii III.