Fabryka Geyera została przejęta przez Treuhandstelle Ost i musiała ograniczyć produkcję w okresie II wojny światowej ze względu na deficyt surowców oraz węgla. Część maszyn została wówczas wywieziona, a w 1943 przeniesiono do niej szwalnię z Widzewskiej Manufaktury. Po zakończonej wojnie Gustaw próbował bezskutecznie odzyskać zakłady, które zostały znacjonalizowane. Nie mógł znaleźć zatrudnienia. Finansowo wspierały go córki. W 1948 przeniósł się do Gliwic, gdzie zajmował się kolekcjonowaniem dzieł sztuki i gdzie zmarł w 1968.
Pozostała działalność Gustaw Geyer działał w komisji rejestrującej straty wojenne Komisji Szacunkowej Przemysłowej, Komitecie Giełdowym Łódzkim, pełnił funkcję wiceprezesa Zrzeszenia Producentów Przędzy Bawełnianej w Polsce, był przewodniczącym Komisji Kotonizacji Lnu, a także prezesem Towarzystwa Sztuk Pięknych w Łodzi. Ponadto wspierał finansowo szpital w Kochanówce, szpital Anny Marii dla dzieci, Szkołę Rzemiosł, Towarzystwa Budowy Domków Robotniczych, organizował wczasy robotnicze, a także należał do grupy założycieli Stronnictwa Prawicy Narodowej, a od 1937 należał do Stronnictwa Zachowawczego.