2:56 (1050 osób), 9:09 (800 osób), 10:53 (500 osób), 13:00 (500 osób) i 17:39 (550 osób).
Łącznie w dniach 28–29 października 1938 Niemcy przegnali do Zbąszynia 6070 Żydów (według wojewody poznańskiego było to 7477 osób na łączną liczbę 7755 osób wypędzonych przez Niemców na teren całego województwa; liczbę tę potem skorygowano na 7700 i 7450 osób). Część z nich, zwłaszcza dzieci, nie zostały objęte spisem, stąd dane są przybliżone i najprawdopodobniej znacząco zaniżone. Do 31 października 1938 w głąb Polski udało się 2336 osób z wypędzonych. O godz. 15:30 tego dnia możliwość kontynuowania podróży zawieszono, a nad Żydami przebywającymi w Zbąszyniu rozciągnięto przepisy o internowaniu. Przy miejscach zakwaterowania wystawiono posterunki. mały|Synagoga w Zbąszyniu (jedno z miejsc zakwaterowania uchodźców) W pierwszych dniach pobytu zapanowało w mieście zamieszanie – liczba uchodźców przekroczyła liczbę mieszkańców miasta, a tym samym możliwości ich realnego wspierania. Drugiego dnia pobytu miasto zapewniło wypędzonym wyżywienie w postaci porcji zupy ziemniaczanej dziennie. W dniach 29–30 października 1938 rozlokowano Żydów w byłych koszarach wojskowych i zabudowaniach dworcowych.