Odrodzenie W październiku 1988 roku, kiedy Leeds zajmowało 21. miejsce w drugiej lidze, Bremner ustąpił miejsca Howardowi Wilkinsonowi, którego praca przyniosła awans do pierwszej ligi w sezonie 1989/1990. Pod rządami Wilkinsona klub jako beniaminek zajął czwarte miejsce w sezonie 1990/1991, a rok później zdobył mistrzostwo kraju. Kibice zespołu zaczęli porównywać Howarda do słynnego Dona Reviego. Następny sezon był jednak słabszy – Leeds bardzo szybko odpadło z rozgrywek Ligi Mistrzów, w lidze zajęło siedemnastą lokatę z trudem unikając spadku. Za kadencji Wilkinsona drużyna nie potrafiła utrzymać stabilnej formy umożliwiającej ubieganie się o trofea. Nieudany występ w finale Puchar Ligi w 1996 roku, gdzie Leeds przegrało z Aston Villą, oraz trzynasta pozycja w ligowej tabeli w sezonie 1995/1996 mocno nadszarpnęły pozycję menedżera. Po porażce na własnym boisku z Manchesterem United na początku sezonu 1996/1997, kontrakt Wilkinsona został rozwiązany. Jego następcą został wybrany George Graham. Wybór ten był mocno kontrowersyjny, ponieważ Graham był uprzednio zawieszony na rok przez angielską federację, z powodu otrzymywania nielegalnych wypłat od piłkarskiego agenta. Graham dokonał kilku błyskotliwych transferów i na mecie sezonu 1996/1997 Leeds zakwalifikowało się do rozgrywek Pucharu UEFA.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Leeds United F.C. · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.