Stangerie osiągać mogą sędziwy wiek, mimo wolnego wzrostu spotykane są okazy o silnie rozrośniętym pniu, rozgałęzionym nawet na 10 „głów” zakończonych osobnymi pióropuszami. Rośliny tego gatunku mogą rozmnażać się także wegetatywnie za pomocą odrostów korzeniowych.
Z gatunkiem tym związany jest zagrożony motyl – Callioratis millari (miernikowcowate), składający jaja i w fazie gąsienicy żywiący się liśćmi stangerii.
Liczba chromosomów wynosi 2n = 16. Spośród nich 12 chromosomów jest metacentrycznych, 2 akrocentryczne i 2 telocentryczne.
Roślina zawiera szereg substancji czynnych: alkaloidy, flawonoidy, kwasy tłuszczowe, glikozydy, polifenole, saponiny i taniny.
Systematyka Pozycja systematyczna Gatunek reprezentuje monotypowy rodzaj stangeria Stangeria z rodziny zamiowatych (Zamiaceae) z klasy sagowcowych. W obrębie rodziny zajmuje pozycję bazalną i podkreślana jest jego odmienność od reszty jej przedstawicieli. Wraz z rodzajem Bowenia stangeria była wyodrębniana w osobną rodzinę Stangeriaceae (dzieloną na dwie monotypowe podrodziny: Stangerioideae i Bowenioideae), ale po odkryciu zagnieżdżenia rodzaju Bowenia wewnątrz kladu Zamiaceae scalono obie rodziny.