Chasia Bornstein-Bielicka (ur. 16 stycznia 1921 w Grodnie, zm. 15 lipca 2012 w Lehawot ha-Baszan) – żydowska działaczka ruchu oporu podczas II wojny światowej, założycielka pierwszego domu dla sierot żydowskich w powojennej Łodzi.

Życiorys Urodziła się 16 stycznia 1921 roku w Grodnie w rodzinie Jehudy Bielickiego i Dewory d. Jabłońskiejhttps://sztetl.org.pl/pl/biogramy/197137-bornstein-bielicka-chasia. Była to tradycyjna żydowska rodzina o syjonistycznym światopoglądzie. Miała starszego brata Awremele oraz dwie młodsze siostry Rochelę i Cyporkę.

Jako nastolatka dołączyła do organizacji Ha-Szomer Ha-Cair, w której zajęła kierownicze stanowiska. Ze względów finansowych nie mogła uczęszczać do w hebrajskiej szkoły „Tarbut”, uczyła się zatem w miejskiej szkole żydowskiej z polskim językiem nauczania i ukończyła lokalną szkołę zawodową dla dziewcząt, w której nauczyła się języka polskiego. Maszyna krawiecka, którą Bielicka otrzymała w okresie nauk, pozwoliła utrzymać się rodzinie, gdy ta została zamknięta w getcie w Grodnie.

Podczas okupacji sowieckiej rozwiązano wszystkie stowarzyszenia i organizacje. Członkowie Ha-Szomer ha-Cair w Grodnie przenieśli działalność do podziemia, spotykali się w ogrodzie Bielickich.