Chasia do 1941 roku ukończyła żydowskie Gimnazjum Realne.
W czerwcu 1941 roku Bielicka dołączyła do ruchu oporu w Grodnie. Początkowo jej rolą była opieka nad młodzieżą, której wyznaczała zajęcia i cele oraz dodawała otuchy opowieściami o emigracji do Palestyny. Została wraz z rodziną zamknięta w getcie nr 1. Zimą i wiosną 1942 roku udało się jej dostać pracę w fabryce bielizny w Cegielni, następnie pracowała na polu buraków cukrowych. Za tę pracę otrzymywała dodatkowe porcje chleba, co pomogło przetrwać rodzinie.
W obliczu wieści o nadchodzącej likwidacji getta dołączyła do organizacji zbrojnego oporu wobec Niemców, wraz z Johewed Taub, Cilią Szachnies, Miriam Popko i Eliaszem Tankusem należąc do kierownictwa. Działając pod imieniem „Halina Stasiuk” na początku 1943 roku wykonała misję przewiezienia wyposażenia laboratorium do fałszowania dokumentów z Grodna do getta w Białymstoku. Niepozorny wygląd i znajomość języka polskiego bez akcentu umożliwiły jej zamieszkanie w Białymstoku po „aryjskiej” stronie. Bielickiej udało się zdobyć odpowiednie dokumenty i legalną pracę jako pomoc domowa u esesmana Luchterhanda, jednocześnie kontynuowała działalność w konspiracji jako łączniczka z gettem.