Podczas powstania w getcie współpracowała z Chajką Grossman, Bronką Klibańską, Marylką Różycką, Lizą Czapnik, Anią Rod i Rywką Madajską przy organizowaniu pomocy dla ocalałych w ucieczce do obozów partyzantów.

Po likwidacji getta Chasia rozpoczęła pracę u Niemca Ottona Busse, który wspierał ruch oporu, jednocześnie współpracowała z partyzantami ukrywającymi się w okolicznych lasach, dostarczając im prowiant, broń i lekarstwa. Wraz z innymi działaczami konspiracji utworzyła komórkę Niemców wspierających podziemie. W sierpniu 1944 roku zaangażowała się w działania partyzantów przy wyzwoleniu Białegostoku, przekazując informacje na temat pozycji sił niemieckich, co umożliwiło Armii Czerwonej przejęcie miasta, za co później wraz z innymi kurierami została wyróżniona najwyższym wyróżnieniem cywilnym. Jako jedyna ze swej rodziny przeżyła Zagładę. mały|Bornstein-Bielicka podczas Dnia Pamięci o Holokauście, 2006 W 1944 roku wyjechała do Grodna i rozpoczęła naukę w kolegium nauczycielskim, jednak nie mogła odnaleźć się w nowej rzeczywistości. W czerwcu 1945 roku wyjechała do Łodzi, gdzie kontynuowała współpracę z Ha-Szomer Ha-Cair. Po wojnie założyła tam pierwszy dom dla sierot żydowskich w mieście dający schronienie okołu stu dzieciom. Zamieszkała z podopiecznymi, poświęcając im cały swój czas i nie utrzymując za to wynagrodzenia.