Ponadto nadal odbywały się rejsy na innych trasach, w szczególności między poszczególnymi wyspami Filipin lub Holenderskich Indii Wschodnich.
Z ustaleń Michno wynika, że do końca 1944 roku Japończycy przetransportowali drogą morską 47 057 jeńców, wykorzystując w tym celu 53 „piekielne statki”. Średni czas rejsu wynosił 11,7 dnia. Zmarło lub zginęło 17 383 jeńców, a więc 37%.
W 1945 roku „piekielne statki” odbyły już tylko osiem rejsów, z czego cztery na trasie Formoza – Wyspy Japońskie, jeden z Singapuru do Sajgonu, jeden z Jawy do Singapuru, a pozostałe w obrębie Holenderskich Indii Wschodnich. Statki te przewiozły 6655 jeńców, z czego 452 zmarło (6,8%).
Warunki transportu Warunki sanitarne, wyżywienie, traktowanie Podczas powojennych procesów japońscy oskarżeni utrzymywali, że transport alianckich jeńców odbywał się w równie trudnych warunkach, co transport japońskich żołnierzy. Argument ten nie był pozbawiony podstaw. W trakcie wojny na Pacyfiku, podczas rejsów na tropikalnych akwenach, japońscy żołnierze także musieli podróżować w nagrzanych i niewentylowanych ładowniach, otrzymując minimalne racje żywnościowe.