Służba propagandowa na froncie Służba propagandowa była szczególnie rozwinięta w formacjach podległych Naczelnemu Dowództwu Wojska Polskiego. Zagadnienia propagandy początkowo wchodziły w zakres działania Sekcji Politycznej i Sekcji Policyjno-Wojskowej. Ich zadaniem było kształtowanie żołnierza o wysokim morale, gotowego do walki o niepodległość i suwerenność państwa oraz o kształt jego granic. Latem 1919 w Oddziale II Informacyjnym SG ND WP utworzona została, licząca 9 etatów, Sekcja III Biuro Prasowe, pod kierownictwem kpt. Juliusza Kadena-Bandrowskiego. Prowadziła ona działania propagandowe wykorzystując do tego celu prasę codzienną i czasopisma. Jesienią, w ramach oddziałów II sztabów frontów, utworzono stanowiska referentów politycznych i referentów prasowych. Ci ostatni pod względem merytorycznym podporządkowani zostali Biuru Prasowemu Oddziału II ND WP i odpowiadali za działalność propagandową, w tym za dostarczanie do oddziałów prasy wojskowej. Kontrolowali także pracę korespondentów wojennych, artystów, przedstawicieli instytucji kulturalnych i cywilnych prelegentów oświatowych przebywających na froncie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polska służba propagandowa w wojnie polsko-bolszewickiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.