Z końcem grudnia przy Oddziale II Informacyjnym SG ND WP utworzono Sekcję VI Propagandy i Opieki nad Żołnierzami. Jej szefem został kpt. Adam Koc. Celem sekcji była działalność propagandowa skierowana do żołnierzy przebywających w tyłowej strefie frontu – na etapach. Przeciwdziałano sowieckiej propagandzie, a także starano się podnieść morale żołnierzy. Mając na uwadze warunki frontowe, starano się stosować najprostsze metody. Były to: rozmowy indywidualne dowódców z żołnierzami, agitacja, prasa wojskowa, w tym gazetki okopowe, ulotki, popularyzowanie czynów bohaterskich. Organizując pogadanki z żołnierzami starano się, aby dominowały w nich treści patriotyczne, popularyzujące dumę z przynależności do narodu polskiego i jego wielowiekowych osiągnięć. W przededniu operacji warszawskiej wskazywano na zagrożenia suwerenności państwowej i groźbę, jaką dla niej stanowiła ideologia bolszewicka. Wykazywano obłudę sowieckiej propagandy. W działaniach propagandowych bazowano na emocjach związanych z wiarą rzymskokatolicką.