w języku angielskim mówi się niekiedy o konfiskacie (ang. „confiscation”), nacjonalizacji (ang. „nationalization”), wywłaszczeniu (ang. „expropriation”) lub demajoryzacji (ang. „disentailment”). Na gruncie polskim niektórzy autorzy preferują termin „wywłaszczenie”Joanna Orzechowska-Wacławska, Baskowie: powstawanie nowoczesnego narodu, Kraków 2015, , s. 56., a część z nich uważa „desamortización” za próbę semantycznego zamaskowania bezprawnej, rewolucyjnej natury procesuJacek Bartyzel, „Chwyciliśmy Kościół za gardło...” Antychrystianizm totalny Rewolucji Meksykańskiej, [w:] Legitymizm [dostęp 15 listopada 2021].. Także w polskich syntezach historiograficznych terminu „dezamortyzacja” używa się w cudzysłowie, niekiedy zastępując go określeniem „przejęcie”Tadeusz Miłkowski, Paweł Machcewicz, Historia Hiszpanii, Wrocław 2008, , s. 236., choć są też historycy posługujący się tą nazwą bez zastrzeżeńZob. np. Orzechowska-Wacławska 2015, s. 83.. W historiografii polskiej istnieje tendencja do ograniczania znaczenia terminu do procesu dotyczącego gruntów przejętych od Kościoła, z pominięciem terenów komunalnychArtur Pratka, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego 140 (2013), s. 149, Przegląd Historyczny 98/104 (2007), s. 119..