Rękopis rozpoznał profesor Metin Ekici pracujący na Ege Üniversitesi w Izmirze. Tekst Pomimo że dwanaście opowiadań, które składają się na większość pracy zostało spisanych po przejściu Turków na islam, a bohaterowie są często przedstawiani jako dobrzy muzułmanie, podczas gdy złoczyńcy są określani jako niewierni, w tekście jest wiele odniesień do przed islamskich wierzeń. Postać dziadka Korkuta, który jest znanym wróżbitą scala opowieści, a w trzynastym rozdziale książki znalazły się przypisywane mu powiedzenia. Według perskiego historyka Raszidoddina Dziadek Korkut był prawdziwą postacią. Teksty opowiadające o wojownikach i bitwach prawdopodobnie powstały na bazie konfliktów pomiędzy Oguzami, Pieczyngami i Kipczakami. Książka opisuje również bardzo szczegółowo różne zajęcia sportowe starożytnych ludów tureckich. Znajdziemy tu opis dyscyplin sportowych uprawianych przez Turków, zarówno mężczyzn, jak i kobiety, jazdy konnej, łucznictwa, cirit (rzut oszczepem), zapasów i polo, które są uważane za tureckie sporty narodowe.
Tytuły opowiadań nadane przez polskiego tłumacza Jerzego Lubacha: