Pieśń o Bogacz–Dżanie, synu Derse–Chana. Pień o tym, jak został rozgrabiony dom Salor–Kazana. Pieśń o Bamsi–Bejreku, synu Kan–Bura. Pieśń o tym jak syn Kazan–Beja, Uruz–Bej został wzięty do niewoli. Pieśń o chwackim Domruku, synu Duka–Kodży. Pieśń o Kan–Turali, synu Kanły–Kodży. Pieśń o Jigeneku, synu Kazyłuk–Kodży. Pieśń o tym, jak Basat zabił Tepe–Geza. Pieśń o Amranie, synu Bekila. Pieśń o Sereku, synu Uszun–Kodży. Pieśń jak Salor–Kazan został wzięty do niewoli i jak jego syn Uruz oswobodził go. Pieśń o tym, jak zewnętrzni Orguzi powstali przeciw Oguzom wewnętrznym i jak umarł Bejrek.

Datowanie utworu Dzieło należące do gatunku literackiego nazywanego dastanem powstało w formie przekazu ustnego. Zanim zostało zapisane i opublikowane w formie książkowej było ustnie przekazywane z pokolenia na pokolenie. Badacze różnie datują pierwsze zapisane kopie utworu. Geoffrey Lewis uważa, że stało się to na początku XV wieku. Wyróżnia dwie warstwy tekstu: starszą związaną z ustną tradycją związaną z konfliktami między Oguzami, Pieczyngami i Kipczakami oraz drugą zawierającą odniesienia do XIV-wiecznych kampanii Ak Kojunlu. Przynajmniej jedno z opowiadań zostało zapisane na początku XIV wieku w nieopublikowanym rękopisie w języku arabskim Durar al-Tijan Dawadariego, który powstał w Egipcie między 1309 a 1340 rokiem.