Jednak po pewnym czasie, wiosną 1948 roku, wszyscy zostają ponownie zebrani pod kierunkiem dawnego dowódcy, „Czecha”, i otrzymują nowe zadanie, polegające na zneutralizowaniu zorganizowanej grupy przestępczej w Rostowie nad Donem. Serial kończy się sceną, podczas której bohaterowie zostają wysłani do Argentyny z portu w Odessie, aby ścigać uciekających, nazistowskich zbrodniarzy.
Krytyka Podobnie jak pierwszy serial Dywersant, również kontynuacja zebrała wiele krytycznych recenzji w internecie i prasie. Główne zarzuty to: według felietonisty wojskowej gazety „Komsomolskaja prawda” Wiktora Baranca, niektóre sceny zostały skopiowane z filmu W sierpniu 44-go; zwycięstwo trzech dywersantów nad liczącą ponad stu żołnierzy kompanią na lotnisku na Krymie jest fizycznie niemożliwe, trudno też wysadzić torpedę na ziemi celnym strzałem z samolotu.
Według odtwórcy jednej z głównych ról, Kiriłła Pletniowa, „twórcy serialu nie silili się na wiarygodność”.
Obsada
Produkcja Wiele ze scen rozgrywających się w europejskiej części Związku Radzieckiego sfilmowano w Peresławskim Muzeum Kolejnictwa.