Włodzimierz Szer (ur. 4 czerwca 1924 w Warszawie, zm. 31 sierpnia 2013 w San Diego) – polsko-amerykański biochemnik, profesor Uniwersytetu Nowojorskiego.
Życiorys Pochodził z rodziny polskich żydów. był synem Michała (Maxa) Szera, księgowego i działacza Bundu. Zgodnie z jego wolą w 1936 ukończył naukę w szkole podstawowej w języku jidysz przy ul. Krochmalnej 36 w Warszawie. Jego nauczycielem i wychowawcą był Lejb Olicki. Do 1939 uczęszczał do Gimnazjum Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci im. Bolesława Limanowskiego na Żoliborzu, gdzie uczył go m.in. Jerzy Kreczmar. Szer w trakcie II wojny światowej kontynuował naukę w gimnazjum w Baranowiczach, Taborynie (po zesłaniu wraz z ojcem na Syberię). Następnie w Baranówce w regionie Powołża, gdzie w 1942 zdał maturę. W 1943 został powołany na kurs dla oficerów piechoty Armii Czerwonej koło Penzy. Został dowódcą w randze podporucznika plutonu moździerzy. Wziął udział w bitwie pod Leninem. Wraz ze swoją dywizją w 1945 dotarł w okolice warszawskiej Pragi, gdzie został ranny.