W 1945 osiadł w Łodzi, gdzie poznał swoją żonę – Felicję. Szer mieszkał przy ul. Mielczarskiego 34. Udostępniał on mieszkanie swojemu przyjacielowi, działaczowi Bundu, Feliksowi Najmanowi. Najman został zamordowany w mieszkaniu Szera, który odnalazł jego ciało. Opinia publiczna przypuszczała, że mord miał charakter antysemicki, niemniej przyczyn zbrodni nie wyjaśniono, a winnych nie odnaleziono. Szer w Łodzi pracował jako wykładowca wyszkolenia strzeleckiego w Szkole Oficerów Polityczno-Wychowawczych. Ponadto rozpoczął studia chemiczne na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Łódzkiego, które ukończył w 1949 pod kierunkiem prof. Anny Chrząszczewskiej. Planował doktoryzację na uniwersytecie, lecz jako wojskowy został oddelegowany jako wykładowca chemii na Kurs Oficerów Służby Technicznej (Chemicznej) w Rembertowie. Oprócz wykładów Szer organizował od podstaw Ośrodek Badawczy Sprzętu Chemicznego, którego został komendantem w randze podpułkownika. OD 1956 pracował w Instytucie Antybiotyków, gdzie opracowywał metody wydzielania tetracykliny z brzeczki fermentacyjnej oraz podejmował się syntez trudno dostępnych wówczas odczynników dla badaczy z innych laboratoriów, w tym dla Davida Shugara z Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, który zaproponował mu współpracę w Zakładzie Fizykochemii Biologicznej Instytutu.