Etymologia Tupaia: w języku malajskim mianem tupai określane są drobne zwierzęta o pokroju i zwinności zbliżonych do wiewiórek, tana: lokalna nazwa Tupai tana dla tupai okazałej. banguei: Wyspa Banguey (tj. Banggi), północne Borneo. besara: indonezyjska nazwa besar ‘duży’. bunoae: Benua, Wyspy Riau, Indonezja. cervicalis: ‘szyjny’, od cervix, cervicis ‘szyja’. chrysura: khrusos ‘złoto’; ουρα oura ‘ogon’. kelabit: Kelabit, Sarawak, Malezja. kretami: wzgórze Kretam, Sabah, Malezja. lingae: Lingga, Sumatra, Indonezja. masae: wyspa Tanahmasa, Sumatra, Indonezja. nitida: łac. nitidus ‘błyszczący, lśniący’, od nitere ‘lśnić’. paitana: rzeka Paita, Borneo, Malezja. sirhassenensis: wyspa Serasan, Wyspy Natuna, Indonezja. speciosus: łac. speciosus ‘znakomity, piękny’, od species ‘piękno’, od specere ‘patrzeć na’. utara: mal. utara ‘północ’.

Występowanie i środowisko mały|Osobnik z kolekcji muzealnej Zasiedla przede wszystkim lasy tropikalne, lasy położone na bagnach, do wysokości 1500 m n.p.m., czasem występuje w lasach tych wtórnie utworzonych. Spotykana także na plantacjach owoców. Ssaki te są przede wszystkim naziemne. Czasami wchodzą na drzewa, ale w większości pędzą naziemny tryb życia, szukając wśród liści i ziemi bezkręgowców.