II wojna światowa Po wybuchu wojny ewakuował się wraz z żoną z Bogumina przez Rzeszów na wschód. Po przyłączeniu 1 listopada 1939 przez ZSRR tzw. Zachodniej Ukrainy do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej osiadł we Lwowie, gdzie od 1 grudnia pracował w bibliotece Ossolineum. W 1940 został członkiem Komitetu Mickiewiczowskiego i uczestniczył w obchodach 85. rocznicy śmierci Adama Mickiewicza, rozpoczął studia nad twórczością tego autora, opublikowane później w książce Czytając Mickiewicza (1950). Wszedł w skład kolegium redakcyjnego „Nowych Widnokręgów” i wstąpił do Związku Radzieckich Pisarzy Ukrainy. Był współautorem wydanego w 1940 w Kijowie podręcznika literatury polskiej dla 10 klas szkoły radzieckiej.
Po agresji Niemiec na ZSRR z 22 czerwca 1941 pracował jako robotnik w lwowskich ogrodach miejskich. 14 października 1941 został aresztowany przez gestapo pod zarzutem współpracy z NKWD. Uwolniony po dwóch tygodniach dzięki staraniom żony Bronisławy, która przedstawiła na jego obronę wyjaśnienia i dokumenty, ukrywał się w administrowanym przez Jerzego Hohendorffa gospodarstwie w majątku Zwertów pod Żółkwią, gdzie odwiedzał go Kornel Filipowicz. Jego żona otrzymała propozycję prowadzenia tam gospodarstwa kobiecego.