Kenijska populacja zamieszkuje w większości strefę półpustyń – znajduje się w niej blisko 84% obszaru występowania, z czego na 63% jego powierzchni roczna suma opadów nie przekracza 500 mm. Na Półwyspie Arabskim nektarniki epoletowe występują wśród stosunkowo bujnej roślinności na zboczach wzgórz lub wadi oraz w suchych zakrzewieniach na sawannach, w parkach i ogrodach. Nie pojawiają się w typowo pustynnych obszarach. Odnotowywane były przeważnie dość daleko od wybrzeża, powyżej 250 m n.p.m. i poniżej 1800 m n.p.m. Były widywane do 2300 m n.p.m. w okolicy stolicy Jemenu, Sany.

Tryb życia i zachowanie Nektarniki epoletowe prowadzą osiadły tryb życia. Prawdopodobnie w wielu regionach odbywają wędrówki na skalę lokalną, zależnie od dostępności pożywienia. Takie obserwowane są między innymi na Dżabal Ilba, gdzie nektarniki epoletowe pospolicie pojawiają się w lutym i marcu w okresie kwitnienia wianowłostki Delonix elata, a znikają w kwietniu, gdy okres kwitnienia drzew się skończy. Żerują pojedynczo, w parach i w grupach złożonych z 4–5 osobników. W porównaniu do wielu innych gatunków nektarników wydają się lepiej tolerować obecność przedstawicieli własnego gatunku.