William Reid był wymieniany w raportach z bitew, sporządzanych np. przez generała-majora sir i w depeszy Wellingtona. Waleczne czyny Reida w czasie oblężenia San Sebastián opisał też (dowódca walczącej w niemal wszystkich bitwach wojen napoleońskich) w liście adresowanym do Sir Richarda Fletchera. List nie dotarł do adresata, który zginął w akcji przed jego nadejściem (31 sierpnia 1813). Reid był ranny w nogę pod Badajos (maj 1811) i pod Ciudad Rodrigo (styczeń 1812) oraz w szyję pod San Sebastian (koniec lipca 1813. Mimo niekwestionowanych zasług odmawiano mu awansu w armii brytyjskiej (panowała opinia, że inżynierowie i Szkoci nie są dżentelmenami).
Wojna brytyjsko-amerykańska (1814) Po wojnie pod Tuluzą Reid wrócił do Anglii. W lipcu 1814 otrzymał rozkaz włączenia się do ekspedycji dowodzonej przez (szwagier księcia Wellingtona, uczestnik wojny na Półwyspie Iberyjskim). W tymże roku (20 grudnia) został awansowany do stopnia kapitana (second captain).
Nowy Orlean został zaatakowany 4 stycznia 1815 roku (atakujący nie wiedzieli. że 24 grudnia 1814 podpisano traktat gandawski).