Modernizm (literatura) – nurt w literaturze, odrzucający tradycyjne idee dotyczące sztuki (takie jak pozytywizm, naturalizm czy realizm), skupiając się na wszelkich aspektach wolności twórczej. Za najważniejsze wyznaczniki tego kierunku uznano indywidualność artystyczną, symbolikę oraz niejednoznaczność przekazu. Początków modernizmu w szeroko pojętej sztuce i filozofii należy upatrywać w XIX wieku. Wówczas zaczęło pojawiać się wiele prac oraz teorii, które prezentowały zupełnie nowe spojrzenie na sztukę. W Polsce literatura modernistyczna uznawana jest za synonim Młodej Polski lub jako faza przygotowawcza jej rozwoju.
Termin W przypadku literatury termin ten odnosił się do kierunku, jaki pojawił się w latach 80. XIX wieku w literaturze iberoamerykańskiej w odpowiedzi na naturalizm, czyli „modernismo”, jak również niemieckiego określenia „die Moderne”, które po raz pierwszy zastosował krytyk H. Bahr. To, co wyróżniało modernizm, to zerwanie z naturalizmem oraz realizmem i zamiast tego podążanie za nowością oraz otwartość na różne eksperymentalne formy. Jego przedstawiciele uważali, że autentyczność oraz autonomiczność to dwie najważniejsze cechy sztuki modernistycznej.