Ich twórczość stanowiła inspirację dla innych artystów.
Literatura „Młodej Polski” Polską odmianą modernizmu w literaturze był z kolei prąd artystyczny o nazwie „Młoda Polska”, który obejmował okres od 1891 roku do 1918 roku. Jego nazwa pochodzi od tytułu felietonów autorstwa Artura Górskiego, które ukazywały się na łamach krakowskiego „Życia”. Twórczość młodopolskich artystów wyraźnie kładzie akcent na schyłkowość epoki, a jednocześnie estetyzm i oryginalność. Literatura tego okresu obejmuje zróżnicowane teksty – zarówno powieści, dramaty, jak i utwory poetyckie. Można w nich odnaleźć takie prądy literackie jak dekadentyzm, ekspresjonizm oraz impresjonizm. Szczególnie popularny w okresie Młodej Polski był również symbolizm, który zrywał z realistycznym sposobem ukazywania świata.
Młoda Polska – przedstawiciele Do najważniejszych poetów tego okresu zaliczają się m.in. Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Jan Kasprowicz czy Leopold Staff. W przypadku dramatów należy wskazać twórczość Stanisława Wyspiańskiego oraz Gabrieli Zapolskiej. Z kolei proza Młodej Polski to przede wszystkim takie nazwiska jak Stefan Żeromski oraz laureat literackiej nagrody Nobla – Władysław Reymont.
Przypisy
Kategoria:Historia literatury Kategoria:Prądy literackie Kategoria:Teoria literatury