thumb|180px|struktura trimetylosilanolu Silanole – grupa związków chemicznych zawierających ugrupowanie , analogiczne do grupy hydroksylowej w alkoholach. Zalicza się do nich związki nieorganiczne o budowie oraz związki organiczne o budowie (gdzie R – dowolna grupa organiczna), będące pochodnymi silanolu, . Organiczne silanole wykorzystuje się m.in. jako produkty przejściowe w chemii krzemoorganicznej i w mineralogii związków krzemu.
Otrzymywanie Z alkoksysilanów Pierwszym laboratoryjnie wyizolowanym silanolem był trietylosilanol (), którego obecność odnotował w 1871 roku Albert Ladenburg. Otrzymał go poprzez hydrolizę związku o wzorze , (gdzie oznacza grupę etylową ).
Z sililochlorowców oraz ze związków im pokrewnych Silanole są zwykle syntetyzowane na drodze hydrolizy chlorowcosilanów (sililochlorowców), alkoksysilanów lub aminosilanów. Najpowszechniejszymi substratami w tego typu reakcjach są chlorosilany:
Hydroliza fluorosilanów wymaga zastosowania bardziej reaktywnych odczynników, np. zasad. Alkoksysilany (etery sililowe) o wzorze ogólnym ulegają hydrolizie względnie wolno. W porównaniu z eterami sililowymi kwasy sililowe ulegają hydrolizie szybciej, z tą też korzyścią, że wydzielany w tych reakcjach kwas octowy jest mniej agresywny.