Dorothea von Rodde-Schlözer (ur. 18 sierpnia 1770 w Getyndze, zm. 12 lipca 1825 w Awinionie) – niemiecka uczona i pierwsza kobieta, która w Niemczech uzyskała stopień doktora filozofii. Była jedną z tzw. Universitätsmamsellen, grupy pięciu aktywnych akademicko kobiet w XVIII i XIX w.
Życiorys Była córką malarki i hafciarki Caroline Friederike z domu Roederer oraz profesora Augusta Ludwiga Schlözera, znanego historyka i teoretyka edukacji i wychowania. Wykładał na Uniwersytecie w Getyndze. Uważał, że inteligencja kobiet jest równa inteligencji mężczyzn. Aby rozstrzygnąć profesorski spór na temat skuteczności metody nauczania Johannesa Bernharda Basedowa, obaj uczeni zgodzili się nauczać swoje pierworodne dzieci różnymi metodami i zbadać efekty. Dzieci były dziewczynkami. Dorothea uczyła się bez użycia metod Basedowa. Dostała najlepszych prywatnych korepetytorów. Już w wieku 4 lat umiała czytać. W wieku 16 lat opanowała 9 języków (francuski, angielski, holenderski, szwedzki, włoski, łacina, hiszpański, hebrajski i grecki). Pod kierunkiem profesora Kästnera studiowała matematykę. Później zgłębiała botanikę, zoologię, optykę, religię i mineralogię. Studiowała górnictwo, odwiedzając kopalnie w górach Harz.