Później studiowała sztukę w Paryżu. W 1794 związała się z francuskim pisarzem Charlesem Villersem. Żyła w trójkącie z mężem i Villersem. W 1801 wyjechała do Paryża w związku z misją dyplomatyczną męża. Szukała kontaktu z francuskimi uczonymi i naukowcami. Pozwolono jej uczestniczyć w posiedzeniu Instytutu Narodowego w siedzibie Pierwszego Konsula Napoleona Bonaparte. W latach 1803–1805 Rodde został wysłany na kolejną misję dyplomatyczną, więc Dorothea i Villers wyjechali do Paryża. Dorothea została przedstawiona cesarskiej parze. We wrześniu 1809 zmarł ojciec Dorothei. Wiosną 1810 wyjechała do Getyngi, by uregulować sprawy spadkowe. We wrześniu dowiedziała się o bankructwie męża.
Po bankructwie mąż Dorothei szybko się zestarzał, ogłuchł i zdziecinniał. Niebawem zmarł, krótko po nim Villers i dwójka dzieci Dorothei, Augusta i August Ludwig. W poszukiwaniu łagodniejszego klimatu i licząc na uratowanie życia ostatniej córki Dorothei, zwanej Dortchen, przeniosła się do Awinionu we Francji. Zmarła na zapalenie płuc w wieku 55 lat.
Upamiętnienie Od 2009 Uniwersytet w Getyndze wspiera naukowców w ramach Programu imienia Dorothei Schlözer. Od 1958 kobietom zaangażowanym w naukę i edukację kobiet jest przyznawany Medal Dorothei Schlözer.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1770 Kategoria:Zmarli w 1825 Kategoria:Ludzie związani z Getyngą